Απορία

Δεν ξέρω αλλά θα ήθελα να μάθω αν είναι σωστό , υπάλληλοι που εργάζονται σε εργοστάσιο παρασκευής γαλακτοκομικών προϊόντων να κυκλοφορούν έξω στον δημόσιο δρόμο φορώντας τις ίδιες λευκές ποδιές και τους ίδιους σκούφους που φορούν στην παραγωγή.
Μήπως θα έπρεπε , με την ίδια λογική , και οι χειρούργοι να βγαίνουν έξω από το νοσοκομείο με τις αποστειρωμένες ποδιές τους; - Ερώτηση!

Πάντως θα ήθελα να τονίσω, έτσι για να μην αδικώ τους ανθρώπους τζάμπα , ότι οι ποδιές που είδα ήταν , τουλάχιστον , καθαρές…

Ντρέπομαι να ζω σε μια πόλη, όπου δεν γίνεται εγκαίρως περισυλλογή των άτυχων αδέσποτων ζώων που πέφτουν θύματα της ασφάλτου.
Οι “υπεύθυνοι” αφήνουν τα άψυχα ζωάκια στο ίδιο σημείο, ώσπου κάθε ίχνος από τη σάρκα τους να εξαφανιστεί κάτω από τις ρόδες των διερχόμενων αυτοκινήτων.

one year....

full of...


... dumb stories


... η πρώτη ανάρτηση

on my way home!

βροχή,
και μετά ... γαλήνη

νομίζω πως ήρθε η ώρα να χτίσεις τους πύργους σου στην άμμο,
αλλά πρόσεχε τα μεγάλα κύματα...

τι είναι η ωριμότητα;
μήπως απλά ένα βήμα πριν από το τέλος;

Να ξεχωρίζεις ποια από τα όνειρα είναι οπτασίες

ό,τι έχει αρχή και τέλος, δεν είναι ούτε αιώνιο ούτε χωρίς τέλος...


Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος

simple observateur

The youth is starting to change

Are you starting to change?

με ρώτησες με τι μοιάζει η ευτυχία ...
κι εγώ σου απάντησα...πως μοιάζει με ένα μικρό κύμα που έρχεται σου δροσίζει τα πόδια καθώς κάθεσαι στην ακροθαλασσιά και μετά χάνεται...

μακριά από τις παιδικές φωνές και τις ψυχές που κάποτε είχε μαγέψει...

πόση ζωή χαμένη μπροστά σ'ένα φανάρι ...

παρέα πάντα με ένα τραγουδάκι που... κάπως γεμίζει το κενό.

υπάρχουν κάποιες στιγμές που σε νιώθω...πολύ κοντά
μα υπάρχουν και στιγμές που συνειδητοποιώ οτι είσαι ακόμη μακριά

«Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου, ὁ ἐν ὕδασι τὴν γὴν κρεμάσας. Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται, ὁ τῶν Ἀγγέλων Βασιλεύς. Ψευδὴ πορφύραν περιβάλλεται, ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἓν νεφέλαις. Ῥάπισμα κατεδέξατο, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ. Ἦλοις προσηλώθη, ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Λόγχη ἐκεντήθη, ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου. Προσκυνούμέν σου τὰ Πάθη Χριστέ. Δεῖξον ἡμῖν, καὶ τὴν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν»

η μοναξιά της σκοπιάς

Το πιο μεγάλο κόλλημα μου στα 90's και όχι μόνο !!!

Συγκλονιστικό...
Ψάχνοντας να βρούμε αντικείμενα , όπως κλειδιά , τηλεκοντρόλ κ.α.τέτοια χάνουμε έναν ολόκληρο χρόνο από τη ζωή μας.

Τρομερό
οι μισοί περίπου από αυτούς που κάθονται 27 ώρες την εβδομάδα μπροστά σε μια όθόμη Η/Υ, πάσχουν από μία τουλάχιστον διαταραχή προσωπικότητας.